Sommige ontmoetingen overspannen decennia. Ik kende Joe Harika al toen hij amper tien was en zijn vader, Elie, La Châtelaine du Liban uitbaatte. In die tijd organiseerde ik samen met Bruno Bayet de Fiesta Latina, een initiatief van hem op het Kasteleinplein. De wijk en haar restauranthouders zijn me dus niet onbekend. Wat een plezier om Joe, al die jaren later, aan het roer van zijn eigen projecten te zien, terwijl hij het familieavontuur voortzet!
Voor "De Hippe Vogels van de Hoofdstad" trekken we naar Ralph, een van die nieuwe Brusselse adressen waar een tafeltje bemachtigen een heuse uitdaging is geworden door het overdonderende succes. De beautiful people van de hoofdstad lijken er kind aan huis: bekende en erkende persoonlijkheden, influencers, instagrammers, ondernemers en habitués van trendy plekken. Dat hele wereldje verzamelt er rond een goede fles wijn, in een sfeer waar je evenzeer komt om te zien als om gezien te worden.
Met zijn open keuken met houtvuur, de grill in het midden van de zaal, zijn opmerkelijke wijnselectie en zijn gezellige sfeer, heeft Ralph snel zijn plaats veroverd tussen de trendy adressen van de hoofdstad. Een ontmoeting met een restauranthouder die duidelijk de ondernemerszin van zijn vader heeft geërfd.
Een familiezaak
Carl De Moncharline: Joe, ik heb je als kleine jongen gekend, toen je vader al La Châtelaine du Liban had. Om te beginnen, vertel me eens iets meer over je afkomst en je parcours.
Joe Harika: Wij zijn 100% Libanees! Mijn vader, Elie, kwam in 1976 naar België. Ik werk nog steeds in de familiezaken, met name in La Châtelaine du Liban, terwijl ik daarnaast andere etablissementen ontwikkel.
Ga je regelmatig terug naar Libanon?
Jammer genoeg vrij zelden. Het is niet altijd het juiste moment om erheen te gaan.
Laten we het over Ralph hebben. Wat bezielde je om een nieuw restaurant te openen in een context waarin de Brusselse horeca een bijzonder moeilijke periode doormaakt?
Aanvankelijk wilden we gewoon een klein pandje huren voor take-away. We hadden een locatie gevonden en de werken waren al gestart. Midden in de verbouwingen dachten we plots: nee, we willen eigenlijk een écht restaurant! Dus gooiden we alles om, begonnen we opnieuw en besloten we een plek te creëren die gewoon alles samenbrengt waar we van houden. Zonder al te veel na te denken over de kosten, de omzet of het aantal mensen dat we zouden moeten aanwerven. We hebben amper naar de cijfers gekeken!
Is dat misschien makkelijker als je bent opgegroeid in de horeca en al kunt terugvallen op de ervaring van een gevestigde familiezaak?
We wilden vooral de dingen doen zoals wij ze graag hebben, ze goed doen en iets aanbieden wat de mensen aanspreekt. We hebben ons eerst gericht op het restaurant dat we wilden creëren, voordat we ons zorgen maakten over de cijfers.
Ralph, een Libanees restaurant? Helemaal niet!
Precies, wat is de Libanese toets bij Ralph?
Die is er absoluut niet, behalve wijzelf! We wilden goede gerechten aanbieden, borden om te delen, royale porties, goede wijn en een sympathiek team. Simpelweg de dingen die we zelf graag terugvinden als we op restaurant gaan.
En waarom de naam Ralph?
Dat is de voornaam van mijn broer.
Werkt hij met je samen?
Nog niet! Maar we hopen dat hij ons op een dag vervoegt. Familie is belangrijk voor ons, en het zou een waar genoegen zijn om dit avontuur samen voort te zetten.
Wijn, een ware passie
Laten we het over wijn hebben, want je hebt een uitstekende sommelier. Ik was Arnaud destijds al tegengekomen bij Miss Rose. Wat is zijn achtergrond?
Arnaud heeft sommellerie gestudeerd in Beaune, Frankrijk. Hij is enkele jaren geleden naar België gekomen en heeft onder meer bij Amen gewerkt voordat hij bij ons kwam. Hij heeft onze volledige wijnkaart samengesteld.
Ik merkte een prachtige selectie op, met name in biodynamie, met een evenwicht tussen grote huizen en meer vertrouwelijke ontdekkingen.
We werken veel met biodynamische wijnen, maar we bieden geen natuurwijnen aan. We geven de voorkeur aan vrij traditionele wijnen, met veel zorg gemaakt. Vandaag hebben we ongeveer 80 referenties, maar ons doel is om binnen de komende twee of drie maanden naar 200 à 220 referenties te gaan. Zodra we nieuwe leveranciers of interessante nieuwe cuvées ontdekken, verrijken we onze kelder. We hebben trouwens een cliënteel dat wijn bijzonder waardeert. Sommigen komen er specifiek voor.
Wat ik ook apprecieerde bij Arnaud, is zijn manier van adviseren. Hij kent zijn wijnen, weet ze uit te leggen, but probeert nooit een verkoop te forceren.
Dat is precies wat we zoeken. Er zijn veel sommeliers die klanten naar bepaalde flessen proberen te pushen. Persoonlijk hou ik daar niet van. De rol van een goede sommelier is zijn kennis te delen, te adviseren en zin te geven om te ontdekken.
Houtvuur in het hart van het restaurant
Laten we het over de keuken hebben. Het vlees is bij jou bijzonder opmerkelijk. Wat is je geheim?
Ten eerste kopen we al ons vlees rechtstreeks in Frankrijk, in Rungis. We laten één keer per week leveren en zoeken vooral naar een constante kwaliteit. Ik vind dat sommige Belgische leveranciers niet altijd de verwachte kwaliteit bieden voor de gevraagde prijzen. Daarom halen we onze producten liever rechtstreeks uit Frankrijk.
Laat dat je ook toe om betere prijzen te hanteren?
Niet noodzakelijk. We kopen bijvoorbeeld sommigeentrecôtes aan 58 euro per kilo. We nemen geen enorme marges op het vlees, maar we willen een onberispelijk product aanbieden. Vervolgens zit alles in de beheersing van de cuisson. Goed vlees, perfect gegrild op houtvuur en vooral lang genoeg gerust voor het wordt opgediend. Daarin schuilt het hele geheim.
De grote bijzonderheid van Ralph is die open keuken met de grill in het midden van de zaal.
Precies. We koken op houtvuur, met een grill die een centrale plaats inneemt in het restaurant. Aanvankelijk wilden we niet per se een vleesrestaurant openen. Maar de dingen zijn organisch gegroeid. Klanten begonnen te komen, en vervolgens terug te komen voor ons gegrild vlees. We bieden ook vis aan en zouden dat deel van onze kaart graag verder ontwikkelen. Vis gegrild op houtvuur, daar zijn we dol op.
Maar in Brussel lijkt vlees meer succes te hebben?
Dat klopt. We zitten niet aan de kust en mensen komen spontaner naar ons voor een stuk vlees. Maar we werken er hard aan om onze visgerechten te laten ontdekken.
De zaterdagmiddag, een andere manier van lunchen
Ralph is nu al acht maanden open. En het is duidelijk dat de klanten de weg vinden!
Ja, het gaat behoorlijk goed. We zijn 's avonds open van dinsdag tot zaterdag, en ook op zaterdagmiddag, waar we een ietwat speciale formule aanbieden. We noemen het de Saturday Lunch. Elke week zetten we een specifiek product in de kijker: een hele tarbot, kip, varken... Het idee is om mooie, royale stukken aan te bieden om te delen.
Met een vaste prijs?
Nee, de prijs hangt af van het product. Een hele tarbot kost uiteraard niet hetzelfde als een kip! We kondigen het menu aan op onze sociale media en vertellen er ook over aan de klanten die tijdens de week komen dineren. Sommigen reserveren hun tafel al op basis van wat we de volgende zaterdag zullen serveren.
Een team dat het verschil maakt
Sinds het begin van ons gesprek gebruik je voortdurend het woord "we". Wie zit er achter die "we"?
Het hele team van het restaurant! Het is trouwens hetzelfde team sinds onze opening. Er is Arnaud, die voor de wijnen zorgt, ons keukenteam en met name Eli, onze grillardin, die verantwoordelijk is voor het vlees en de selectie ervan. Hij kent al een groot deel van ons cliënteel. We vinden het belangrijk om met een stabiel team te werken, waar iedereen zijn vak kent en een echte relatie met de klanten onderhoudt.
Tot slot, als je me drie goede redenen zou moeten geven om naar Ralph te komen, welke zouden dat zijn?
Het team, de wijn en het vlees!
En de vis op zaterdag, toch!
Uiteraard! We zijn zeker van plan om dat verder te ontwikkelen.
Een familieverhaal dat verder wordt geschreven
Terwijl ik afscheid neem van Joe, denk ik terug aan de jongen die ik decennia geleden kende in de Kasteleinwijk. Vandaag staat hij aan het roer van een adres dat heel Brussel aantrekt, met zijn houtvuurgrill, zijn steeds groeiende wijnkelder, zijn trouwe team en zijn gulle borden.
Ralph is ook een prachtig voorbeeld van die nieuwe generatie restauranthouders die, zonder hun roots te verloochenen, hun eigen universum creëren. Hier geen Libanese keuken, maar een andere manier van ontvangen, met die generositeit die duidelijk een familiekwestie lijkt te zijn.
En ik kan het niet laten om even te denken aan zijn vader, Elie, die ik al zo lang ken. Wat een plezier om te zien hoe zijn kinderen zijn opengebloeid in het vak waaraan hij een groot deel van zijn leven heeft gewijd. Ook dat is het succes van een mooi huis: een passie doorgeven en de volgende generatie er een nieuwe impuls aan zien geven.
En wat Ralph, de broer van Joe, betreft, hopen we dat hij uiteindelijk het avontuur zal vervoegen. Een restaurant dat je voornaam draagt, is tenslotte al een hele uitnodiging!
Over dit interview
Interview afgenomen door Carl De Moncharline op 29 september 2026 in Brussel, met de hulp van Plaud voor de opname en transcriptie, en vervolgens van tools met artificiële intelligentie voor de redactionele opmaak. Onze redactie staat volledig achter het gebruik van deze technologieën: ze besparen tijd en maken een getrouwere weergave van de gesprekken mogelijk. De uitspraken werden gereorganiseerd en lichtjes geherformuleerd om de leesbaarheid te vergemakkelijken, zonder de intentie de betekenis te wijzigen. Artificiële intelligentie blijft een hulpmiddel ten dienste van de journalist, en geen vervanging voor de menselijke ontmoeting.
Ralph Brussels — Praktische informatie
Kasteleinstraat 10, 1050 Elsene — Mediterranean cooking over fire. Diner van dinsdag tot zaterdag; ook open op zaterdagmiddag. Reserveren: www.ralphbrussels.com
Redactionele correctie van 6 oktober 2026
Op verzoek van de auteur: foto vervangen (de persoon was niet Joe Harika), lay-out van de foto's, titel en ondertitel.
