Er zijn ontmoetingen die decennia overbruggen. Ik leerde Joe Harika kennen toen hij amper tien jaar oud was en zijn vader, Elie, al La Châtelaine du Liban runde. In die tijd organiseerde ik, samen met Bruno Bayet, de Fiesta Latina, die hij op het Châtelainplein had gelanceerd. De buurt en haar restauranthouders zijn me dus vertrouwd. Wat een plezier om Joe al die jaren later terug te zien aan het hoofd van zijn eigen projecten, terwijl hij het familieavontuur voortzet!
Voor Les Branchés de la capitale gaan we naar Ralph, een van die nieuwe Brusselse adressen waar een tafel bemachtigen een echte uitdaging wordt, zo groot is het succes. De beautiful people van de hoofdstad lijken er afgesproken te hebben: bekende en erkende persoonlijkheden, influencers, instagrammers, ondernemers en gewaardeerde klanten van hippe zaken. Dat hele gezelschap komt er samen rond een mooie fles, in een sfeer waar men evenzeer komt om te zien als om gezien te worden.
Met zijn open keuken op houtvuur, zijn grill midden in de zaal, zijn opmerkelijke wijnselectie en zijn gezellige sfeer heeft Ralph snel zijn plaats veroverd tussen de trendy adressen van de hoofdstad. Ontmoeting met een restauranthouder die duidelijk de ondernemersvezel van zijn vader heeft geërfd.
Een familiezaak
Carl De Moncharline: Joe, ik heb je gekend als kleine jongen, toen je vader al La Châtelaine du Liban runde. Vertel eerst even over je afkomst en je parcours.
Joe Harika: Wij zijn 100 % Libanees! Mijn vader, Elie, kwam in 1976 naar België. Ik werk nog steeds in de familiezaken, onder meer bij La Châtelaine du Liban, terwijl ik ook andere zaken ontwikkel.
Keer je regelmatig terug naar Libanon?
Helaas vrij zelden. Het is niet altijd het juiste moment om er naartoe te gaan.
Laten we over Ralph praten. Waarom open je een nieuw restaurant in een context waarin de Brusselse horeca een bijzonder moeilijke periode doormaakt?
In het begin wilden we gewoon een klein zaakje nemen om afhaalmaaltijden te doen. We hadden een plek gevonden en waren met de werken begonnen. Maar midden in de werf zeiden we tegen elkaar: nee, uiteindelijk willen we een echt restaurant! We hebben dus alles veranderd, alles opnieuw begonnen en besloten een plek te creëren die gewoon alle dingen samenbrengt die we graag hebben. Zonder al te veel na te denken over de kosten, de omzet of het aantal mensen dat we zouden moeten aanwerven. We hebben praktisch niet naar de cijfers gekeken!
Dat is misschien makkelijker als je in de horeca bent opgegroeid en al kunt rekenen op de ervaring van een goed gevestigd familiehuis?
We wilden vooral de dingen doen zoals we ze graag hebben, ze goed doen en iets aanbieden dat de mensen bevalt. We hebben ons eerst geconcentreerd op het restaurant dat we wilden creëren, voordat we ons zorgen maakten over de cijfers.
Ralph, een Libanees restaurant? Helemaal niet!
Wat is dan de Libanese toets van Ralph?
Die is er absoluut niet, behalve wijzelf! We wilden gewoon goede gerechten aanbieden, borden om te delen, royale porties, goede wijn en een sympathiek team. Gewoon de dingen die we zelf graag terugvinden als we uit eten gaan.
En waarom heb je de naam Ralph gekozen?
Dat is de voornaam van mijn broer.
Werkt hij met je mee?
Nog niet! Maar we hopen dat hij zich ooit bij ons aansluit. Familie is belangrijk voor ons, en het zou een echt plezier zijn om dit avontuur samen voort te zetten.
Wijn, een echte passie
Laten we over wijn praten, want je hebt een uitstekende sommelier. Ik was Arnaud destijds al tegengekomen bij Miss Rose. Wat is zijn parcours?
Arnaud heeft wijn gestudeerd in Beaune, in Frankrijk. Hij kwam enkele jaren geleden naar België en heeft onder meer bij Amen gewerkt voordat hij bij ons kwam. Hij heeft onze hele wijnkaart samengesteld.
Mij viel een mooie selectie op, vooral in biodynamie, met een evenwicht tussen grote huizen en meer vertrouwelijke ontdekkingen.
We werken veel met wijnen uit de biodynamie, maar we bieden geen natuurwijnen aan. We geven de voorkeur aan vrij traditionele wijnen, gemaakt met veel zorg. Vandaag hebben we ongeveer 80 referenties, maar ons doel is om binnen twee à drie maanden 200 tot 220 referenties te bereiken. Zodra we nieuwe leveranciers of interessante cuvées ontdekken, verrijken we onze kelder. We hebben bovendien een klantenkring die wijn bijzonder waardeert. Sommigen komen er speciaal voor.
Wat ik bij Arnaud waardeerde, is ook zijn manier van adviseren. Hij kent zijn wijnen, kan ze uitleggen, maar probeert nooit de verkoop te forceren.
Dat is precies wat we zoeken. Er zijn veel sommeliers die klanten naar bepaalde flessen proberen te duwen. Persoonlijk hou ik daar niet van. De rol van een goede sommelier is zijn kennis te delen, te adviseren en zin te geven om te ontdekken.
Het houtvuur in het hart van het restaurant
Laten we over de keuken praten. Het vlees is bij jou bijzonder opmerkelijk. Wat is je geheim?
Eerst kopen we al ons vlees rechtstreeks in Frankrijk, in Rungis. We laten een keer per week leveren en zoeken vooral een constante kwaliteit. Ik vind dat sommige Belgische leveranciers niet altijd de verwachte kwaliteit bieden in verhouding tot de gehanteerde prijzen. We verkiezen dus onze producten rechtstreeks in Frankrijk te halen.
Zo kun je ook betere prijzen aanbieden?
Niet noodzakelijk. We kopen bijvoorbeeld bepaalde entrecotes aan 58 euro per kilo. We maken geen enorme marges op het vlees, maar we willen absoluut een onberispelijk product aanbieden. Daarna zit alles in de beheersing van de bereiding. Een goed stuk vlees, perfect gegrild op houtvuur en vooral lang genoeg laten rusten voor het wordt geserveerd. Daarin zit het hele geheim.
De grote bijzonderheid van Ralph is die open keuken en die grill midden in de zaal.
Precies. We koken op houtvuur, met een grill die een centrale plaats inneemt in het restaurant. In het begin wilden we niet per se een vleesrestaurant openen. Maar het is vanzelf zo gegroeid. De klanten begonnen te komen, en dan terug te komen voor ons gegrild vlees. We bieden ook vis aan en we zouden dat deel van onze kaart graag verder ontwikkelen. Vis gegrild op houtvuur, dat is iets waar we dol op zijn.
Maar in Brussel lijkt vlees meer succes te hebben?
Dat klopt. We zijn niet aan zee en de mensen komen spontaner bij ons om vlees te eten. Maar we werken hard om onze vissen te laten ontdekken.
Zaterdagmiddag, een andere manier van lunchen
Ralph is al acht maanden open. En de klanten zijn duidelijk van de partij!
Ja, het loopt vrij goed. We zijn ’s avonds open, van dinsdag tot zaterdag, en ook op zaterdagmiddag, waar we een iets bijzondere formule aanbieden. We noemen het de Saturday Lunch. Elke week zetten we een specifiek product in de kijker: een hele tarbot, kip, varken… Het idee is om mooie, royale stukken aan te bieden, om te delen.
Met een vaste prijs?
Nee, de prijs hangt af van het product. Een hele tarbot kost natuurlijk niet hetzelfde als een kip! We kondigen het menu aan op onze sociale netwerken en we vertellen er ook over aan de klanten die doordeweeks komen dineren. Sommigen reserveren hun tafel al op basis van wat we de volgende zaterdag zullen aanbieden.
Een team dat het verschil maakt
Sinds het begin van ons gesprek gebruik je voortdurend het woord « wij ». Wie schuilt er achter dat wij?
Het hele team van het restaurant! Het is bovendien hetzelfde sinds onze opening. Er is Arnaud, die de wijnen verzorgt, ons keukenteam en met name Eli, onze grillardin, die verantwoordelijk is voor het vlees en de selectie ervan. Hij kent al een groot deel van onze klantenkring. Het is belangrijk voor ons om met een stabiel team te werken, waar iedereen zijn vak kent en een echte band met de klanten onderhoudt.
Als je me tenslotte drie goede redenen zou moeten geven om bij Ralph te komen, welke zouden dat zijn?
Het team, de wijn en het vlees!
En de zaterdagvis, toch!
Natuurlijk! Die willen we zeker verder ontwikkelen.
Een familieverhaal dat verder wordt geschreven
Als ik Joe verlaat, denk ik terug aan de jongen die ik tientallen jaren geleden heb gekend, in de Châtelainwijk. Vandaag staat hij aan het roer van een adres dat heel Brussel aantrekt, met zijn grill op houtvuur, zijn kelder die maar blijft groeien, zijn trouwe team en zijn royale borden.
Ralph is ook een mooie illustratie van die nieuwe generatie restauranthouders die, zonder hun roots te verloochenen, hun eigen universum uitvinden. Hier geen Libanese keuken, maar een andere manier van ontvangen, met die gulheid die blijkbaar echt een familieaangelegenheid is.
En ik kan niet nalaten even te denken aan zijn vader, Elie, die ik al zoveel jaren ken. Wat een plezier om te zien hoezeer zijn kinderen zijn opgebloeid in het vak waaraan hij een groot deel van zijn leven heeft gewijd. Dat is ook het succes van een mooi huis: een passie doorgeven en de volgende generatie er een nieuwe elan mee geven.
Wat Ralph betreft, de broer van Joe, we hopen echt dat hij uiteindelijk bij het avontuur komt. Een restaurant dat je voornaam draagt, is immers al een hele uitnodiging!
Over dit interview
Interview gerealiseerd door Carl De Moncharline, op 29 september 2026 in Brussel, met de hulp van Plaud voor de opname en transcriptie, en vervolgens van tools voor kunstmatige intelligentie voor de redactionele vormgeving. Onze redactie staat volledig achter het gebruik van deze technologieën: ze maken het mogelijk tijd te winnen en de gesprekken getrouwer weer te geven. De woorden zijn geherstructureerd en lichtjes geherformuleerd om het lezen te vergemakkelijken, zonder de bedoeling de zin te wijzigen. Kunstmatige intelligentie blijft een hulpmiddel ten dienste van de journalist, geen vervanging van de menselijke ontmoeting.
Ralph Brussels — Praktische informatie
Rue du Châtelain 10, 1050 Elsene — Mediterranean cooking over fire. Diner van dinsdag tot zaterdag; ook open op zaterdagmiddag. Reservaties: www.ralphbrussels.com
